Piątek, 20 lipca 2018 - Wspomnienie bł. Czesława, prezbiteraa

Statut Wspólnoty Żywego Różańca

STATUT WSPÓLNOTY ŻYWEGO RÓŻAŃCA
Przy parafii Matki Bożej Bolesnej we Wrocławiu, ul. Bałkańska 4


„ŻYWY RÓŻANIEC"

Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskich Intencjach Apostolstwa Modlitwy. Modlitwa różańcowa, powszechnie znana i wielokrotnie polecana przez papieży, zyskała popularność dzięki wspólnotowej formie modlitwy zainicjowanej przez sługę Bożą Paulinę Jaricot w Lyonie w 1826 r. Założone przez nią Stowarzyszenie Żywego Różańca zatwierdził papież Grzegorz XVI konstytucją Benedicentes Domino w 1832 r. W Polsce praktyka Żywego Różańca stała się znana już pod koniec XIX wieku.

Niniejszy statut ma służyć osobom zjednoczonym we wspólnym odmawianiu różańca, by odkrywać głębię tej modlitwy i sięgając do korzeni tej właśnie formy jej praktykowania, zyskiwali, za zachęta bł. Jana Pawła II, „sposobność duchową i pedagogiczną do osobistej kontemplacji, formacji Ludu Bożego i nowej ewangelizacji" (RVM 3).

Wspólnota nosi nazwę „Różańca“, gdyż jej członkowie, podzieleni na grupy po dwadzieścia osób, odmawiają go codziennie, każdy jedną dziesiątkę, a także dlatego, że każda grupa składa się z tylu osób, ile jest tajemnic w różańcu.

Wspólnota nazywa się „Żywym”, gdyż liczba osób, które się nań składają, niejako wprawia je w działania poprzez ciągłe recytowania modlitw, które czerpią swą skuteczność z rozważania tajemnic Jezusa i Maryi, czy to w celu nawrócenia grzeszników, czy doskonalenia sprawiedliwych. Zwie się ją „Żywym", gdyż ci, którzy go tworzą, są zastępowani przez kolejnych, gdy ci umierają, bądź gdy zeń odchodzą.

§1. Postanowienia ogólne:

  • Żywy Różaniec jest wspólnotą wiernych o charakterze modlitewnym i formacyjnym, działającym na terenie parafii Matki Bożej Bolesnej we Wrocławiu.
  • W swojej działalności Żywy Różaniec kieruje się postanowieniami Kodeksu Prawa Kanonicznego, szczególnie tymi, które dotyczą prywatnych wspólnot wiernych (kan. 321-326) oraz uchwałami Konferencji Episkopatu Polski w sprawach jego dotyczących.
  • W poszczególnych diecezjach niniejszy Statut Żywego Różańca obowiązuje po wprowadzeniu go dekretem Biskupa Diecezjalnego, przyjmując ten Statut, może uwzględnić w jego realizacji praktyki już istniejące na terenie jego diecezji.

§2. Istota i duchowość.

  • Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, z których każda zobowiązuje się do codziennego rozważania jednej tajemnicy różańcowej. Liczba osób we wspólnocie podstawowej odpowiada liczbie tajemnic różańca świętego.
  • Zgodnie z pragnieniem założycielki Żywego Różańca, Sługi Bożej Pauliny Jaricot, która chciała „uczynić różaniec modlitwą wszystkich" i „poprzez różaniec odnowić wiarę", Żywy Różaniec podkreśla wspólnotowy charakter rozważania tajemnic różańcowych. Choć każdy z członków Żywego Różańca modli się tajemnicą, która jemu przypadła, w miejscu i czasie przez siebie wybranym, to jednak istotną dla Żywego Różańca jest więź modlitewna, rozumiana jako świadomość wspólnej modlitwy w podjętych intencjach.
  • Dla podkreślenia wspólnoty modlitwy członkowie Żywego Różańca, tam gdzie jest to możliwe, przynajmniej raz w miesiącu zbierają się na wspólną modlitwę.
  • Zaleca się tworzenie ścisłych więzów miedzy członkami Żywego Różańca, tak aby uwypuklić wspólnotowy charakter Kościoła.
  • W łączności z całym Kościołem Żywy Różaniec podejmuje jako główną intencję swoich modlitw intencje polecane przez papieża dla Apostolstwa Modlitwy, czyli Papieską Intencję Ogólną i Papieską Intencję Misyjną, oraz chętnie przyjmuje specjalne intencje polecane przez biskupa miejsca oraz proboszcza.
  • Mając na uwadze to, co zostało powiedziane w ust. 1-3, zgodnie z zamysłem założycielki sługi Bożej Pauliny Jaricot program duchowy Żywego Różańca obejmuje:
    • wypraszanie miłosierdzia Bożego przez wstawiennictwo Maryi, Matki Bożej;
    • troskę o wzrost wiary w duszach ludzkich;
    • krzewienie modlitwy różańcowej;
    • wspieranie misyjnej działalności Kościoła;
    • troskę o wierność nauczaniu Kościoła - za wzorem św. Dominika.

§3. Struktura.

  • Wspólnota Żywego Różańca podlega proboszczowi parafii.
  • W parafii grupy Żywego Różańca podlegają władzy proboszcza, który sprawuje ją osobiście lub przez wyznaczonego kapłana, zwanego moderatorem parafialnym.
  • Podstawową jednostką Żywego Różańca jest wspólnota dwudziestu osób zwana „kołem" lub „różą“. Na czele róży (koła) stoi zelator/zelatorka wyłaniany/wyłaniana według miejscowej tradycji.

§4. Przynależność.

  • Do Żywego Różańca może należeć każdy ochrzczony, który tego prawa nie został pozbawiony przez prawo kościelne.
  • Do Żywego Różańca przystępuje osoba przez wyrażenie swej decyzji wobec zelatora/zelatorki lub proboszcza czy moderatora parafialnego.
  • Ten, kto został przyjęty do Żywego Różańca, nie może być z niego usunięty, chyba że inaczej o tym mówi prawo kanoniczne.
  • Przynależność do Żywego Różańca nie wyklucza przynależności do innych wspólnot i ruchów o charakterze modlitewnym, formacyjnym czy apostolskim.

§5. Zadania i obowiązki.

  • Zadania i obowiązki członków Żywego Różańca:
    • codzienne rozważanie jednej wyznaczonej tajemnicy różańca świętego; opuszczenie tej modlitwy nie sprowadza grzechu ciężkiego;
    • udział w miesięcznym spotkaniu formacyjnym połączonym ze zmianą tajemnic;
    • uczestnictwo w życiu sakralnym Kościoła
    • rozszerzanie czci Najświętszej Maryi Panny przykładem życia i działalnością apostolską, zwłaszcza przez krzewienie modlitwy różańcowej;
    • odważne stawanie w obronie wiary;
    • udział w pogrzebie członka Żywego Różańca należącego do tej samej róży (koła).
  • Zadania i obowiązki zelatora/zelatorki:
    • troszczyć sie o prawdziwego ducha modlitwy we wspólnocie;
    • czuwa nad pełnym składem osobowym róży (koła) oraz koordynuje comiesięczną wymianę tajemnic;
    • zachęca członków do gorliwej działalności apostolskiej, zwłaszcza wśród chorych i ubogich;
    • utrzymuje stałą łączność miedzy kapłanem odpowiedzialnym za Żywy Różaniec a różą (kołem) i między różami (kołami);
    • odwiedza chorych członków róży (koła);
    • zbiera składki na Mszę Świętą, dzieła charytatywne, misje i inne cele.
  • Zadania i obowiązki moderatora parafialnego:
    • przyjmuje do Żywego Różańca;
    • dba o formację członków Żywego Różańca;
    • prowadzi miesięczne nabożeństwa i podaje intencje na dany miesiąc.

§6. Przywileje członków Żywego Różańca.

  • Każdy z członków Żywego Różańca, na podstawie przywileju, udzielonego przez Stolicę Apostolską (Dekret Penitencjari Apostolskiej z dnia 25.10.1967), może zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami w dniu:
    • przyjęcia do Wspólnoty Żywego Różańca;
    • uroczystości Narodzenia Pańskiego;
    • uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego;
    • uroczystości Zwiastowania Pańskiego;
    • uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny;
    • Święta Ofiarowania Pańskiego;
    • Wszyscy członkowie Żywego Różańca są otoczeni modlitwą pozostałych członków Żywego Różańca, tak za życia, jak i po śmierci.

Statut został opracowany zgodnie z wytycznymi Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski, która odbyła się we Wrocławiu w dniach 21-23 czerwca 2012 r.

Niniejszy Statut Wspólnoty Żywego Różańca został zatwierdzony przez Proboszcza Parafii Matki Bożej Bolesnej we Wrocławiu.

Wrocław, dnia 04.09.2013

Proboszcz Parafii Matki Bożej Bolesnej
Ks. Tadeusz Nowakowski